Ruim 24 jaar werk ik als secretaresse bij woningcorporatie Vivare in Arnhem. Een branche die steeds in beweging is. Na een fusie en reorganisatie bewoog ik mee in verschillende functies: van directiesecretaresse, vestigingssecretaresse tot secretaresse. Al die jaren is mijzelf blijven ontwikkelen belangrijk geweest. Mijn Indische achtergrond speelt hierin zeker mee. Als kind van Indonesische emigranten in de jaren 60, zag ik hoe hard mijn ouders werkten om in Nederland hun bestaan op te bouwen. Niet je hand ophouden, maar werken. Oren en ogen openhouden, zien waar er kansen zijn en vooral leren, leren en nog eens leren. Iets wat ik altijd met mij meedraag. En ook aan mijn kinderen meegeef.
Door het volgen van een hbo communicatie-opleiding en andere trainingen heb ik mij steeds ontwikkeld. Alles wat met communicatie te maken heeft vind ik leuk. Het ontwerpen van flyers, het organiseren van bijeenkomsten, basisschoolkinderen laten meelopen bij bedrijven. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik deed en doe dit graag.
Maar ondanks mijn studies bleef ook ik stilstaan in mijn functie. Waarom? Veiligheid, leuke collega’s, dichtbij huis kunnen werken enz. Totdat we drie jaar geleden in een reorganisatie kwamen. Ik mocht gelukkig blijven. Maar wel in een baan die minder uitdagingen heeft. En vooral het communicatieonderdeel mis ik in mijn huidige baan.En toen kwam die mooie kans, een inspiratieplek communicatie en social media bij Kracht in Mobiliteit (KIM). Een samenwerkingsverband van corporaties in Gelderland, dat medewerkers ondersteunt bij hun arbeidsmobiliteit. Ik vond het lastig om een c.v. te schrijven - en best eng om op je 52e weer te solliciteren. Ook voelde het vreemd om van het vertrouwde nest Vivare weg te vliegen. Gelukkig begrijpt Vivare dat ik deze kans wil pakken. En zo werk ik sinds maart, naast mijn baan bij Vivare, tijdelijk als projectondersteuner Communicatie bij KIM. Ik mag meedenken over de nieuwe website, actief zijn op social media, helpen bij het organiseren van events voor corporatiemedewerkers. Alles waar ik iets van kan leren, mag ik doen. Inspirerend is het om nieuwe mensen te ontmoeten, die mij hun verhalen vertellen, mij helpen om al die nieuwe dingen te leren. En het mij ook gunnen om te leren, dat voel ik heel duidelijk. Maar het is ook eng, want leren betekent ook fouten maken. En dat mag, krijg ik steeds te horen. En dat is ook zo, door soms te vallen en weer op te staan, leer je het beste. Ik ben dan ook heel blij en dankbaar dat ik van Vivare en Kracht in Mobiliteit deze kans heb gekregen.
Dus aan een ieder die aarzelt: kom uit je bureaustoel, ook al zit-ie zo lekker. En kijk eens op de website van FLOW. Er is veel mogelijk. En je hoeft niet meteen iets anders te doen. Het is prima dat je eerst leest wat je kunt doen. Maak kleine stappen, net als ik. Dat is minder eng. Het gaat tenslotte om in beweging komen. Dat geeft je energie. Waarom? Omdat stilstaan, in welke vorm dan ook, achteruitgang betekent. En meedoen, jezelf blijven ontwikkelen, het mooiste cadeau is dat je jezelf kunt geven. Geloof me, ik geniet daar nu elke dag van.
